diensten

over ons

Er was eens…

Een corporate story als een sprookje -een klant liet mij zijn corporate story zien. Hij vertelde erbij dat het langs alle afdelingen was geweest. ‘En uiteindelijk heeft legal zijn plasje erover gedaan,’ zei hij lachend. Hij bedoelde eigenlijk: waag het niet om kritiek te hebben, want er zitten al belachelijk  veel uren in. Wat hij mij liet lezen, was corporate, maar geen story. Het was een opsomming van hoera momenten. Het bedrijf had alleen maar successen gekend. Wat vond ik ervan?

Als reactie heb ik hem toen een sprookje verteld: ‘er was eens een prinses, ze ontmoette een prins op het witte paard en ze leefden nog lang en gelukkig’. Wat vond hij daarvan? Hij vond het niet grappig, maar hij begreep wel, wat ieder kind al jong weet: die prinses moet eerst worden betoverd, vergiftigd of honderd jaar worden opgesloten in een toren, voordat ze lang en gelukkig mag leven met haar prins.  

Verhaal = conflict

Ik heb een aantal seminars gevolgd bij Hollywood goeroe Robert McKee en hij spreekt over ‘negaphobia’. De fobie voor bedrijven om hun worsteling te laten zien. Ze zijn bang dat dit door het publiek als negatief wordt ervaren. Terwijl juist die worsteling voor herkenning zorgt en vaak de reden is om te identificeren met een merk of product. Wat voor een sprookje geldt, gaat daarom ook op voor een story van een organisatie. Er moet een conflict in zitten, de hoofdpersoon moet een uitdaging aangaan, een worsteling. Hoe harder de hoofdpersoon moet werken, hoe meer wij meeleven, hoe meer wij hem of haar een happy end gunnen.

Happy end

Gun jezelf een happy end. En daarmee bedoel ik een verhaal dat de aandacht van je publiek pakt en tot het einde toe vasthoudt. Dan raken ze ontvankelijk voor wat je ‘verkoopt’. 

Deze column is gepubliceerd in net maandblad Meetings – editie 2 2020

Ontvang gratis tips